Donderdag 1 April – `n Kosbare Sleutel

DONDERDAG – ’N KOSBARE SLEUTEL

Lees 2 Petrus 1: 2 – 12 (Ou Vertaling)

“…Hy (het) ons die grootste en kosbare beloftes geskenk, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur…Want so sal ryklik aan julle verleen word die ingang in die ewige koninkryk van onse Here en Saligmaker, Jesus Christus” (4,11)

In John Bunyan se boek, Pilgrim’s Progress, ver­tel hy op storiegewys hoe ’n Christen se ge­loofslewe ver­loop. Die verskillende belewenisse van ontmoediging en be­moediging in die geeste­li­ke lewe, word in die boek as karakters en plekke geskilder. So is daar eerste Evan­gelis wat vir hom die weg na die hemel ver­duidelik, en dan manne wat hom probeer ont­moe­dig: Koppig, Plooibaar, Wê­­reldwys en ander. Dan kom manne weer op die to­neel wat hom vorentoe help: Welbe­hae, Gods­vrug, Wysheid, Liefde en ander. Hy beland bv. in die Poel van Wanhoop en later in Twy­felkasteel. Op ’n dag word die pad vir Pelgrim te steil. Hy klim oor die heining langs die Nouweg en beland op ’n lekker, sagte pad wat alte lekker gelyk loop. Hierdie nuwe paad­jie word egter al klammer en later modderig (’n gelowige ervaar dit so as hy begin afdwaal). Doringagtige en giftige plante groei oral en Pelgrim begin moeg word. Die son ver­dwyn en die lug word don­ker. Onder ’n akkerboom pro­beer hy skuil teen die reën wat begin uitsak. Dit blits en donder in die lug. Na­by die plek waar Pelgrim nou lê en slaap is Twyfel­kasteel, met die reus Wanhoop as bewon­er. Hy kom op Pelgrim af en smyt hom in Twyfel­kas­­teel se kelder. Pelgrim, wat nou die naam Christen dra, na hy by die kruis van sy swaar las ontslae geraak het en die nou weg gekies het, probeer sing, maar sy gemoed is so donker en swaar, hy kry nie reg om te sing nie. Reus Wan­hoop slaan en kasty hom sonder ge­nade. Elke dag word Christen swakker. In sy sel lê ’n tou, ’n mes en ’n bottel gif. Alles werktuie vir self­moord. Vir ’n oomblik oorweeg Christen om só ’n einde aan sy ellende te maak. Maar toe, een nag, na midder­nag, begin hy bid. Ek haal aan uit Bunyan se boek: “…a little before day, good Christian, as one half amazed brake out into this passionate speech: ‘What a fool am I, thus to lie in a stinking dungeon, when I may as well walk at liberty! I have a key in my bosom, called Promise, that will, I am sure, open any lock in Doubting Castle.’ It did. Using the key of God’s promises, Christian escaped, never again to fall into the clutches of Giant Despair of Doubting Castle.”

So kan ons wanhoop in ons Christenlewe ervaar. God voel ver van ons af. Ons voel swak en skul­dig. Al­les is donker. Dan ontsluit God se beloftes vir ons die deure van hierdie wrede gevangenis. “My siel kleef aan die stof; maak my lewend na u woord. My weë het ek vertel, en U het my verhoor; leer my u insettinge!” (Ps.119:25 Ou Vert.).

“Here, vandag glo ek U het my aangeneem en U ken my.”

Manie Mar 31st 2010 06:22 pm Algemeen No Comments yet

Comments are closed.