Maandag 24 Mei – `n Grafsteen Praat

MAANDAG – ’N GRAFSTEEN PRAAT

Lees Johannes 3: 1 – 21

“Dit verseker Ek jou: As iemand nie opnuut gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie” (3).

’n Gesiene sa­­­ke­man, Robert Brown, vertel The Chris­­tian Railroader, was ’n goeie man, gods­diens­tig en al­tyd ge­reed om ’n an­der te help. Uitgeput deur tal­le sakeverpligtinge, gaan hy en sy vrou va­kan­­sie­­hou in Skotland. Hul­le kry in ’n plattelandse her­berg huisvesting. Tevre­de met hulle verblyfplek, begin hulle die omge­wing verken.

Robert is alleen toe hy op ’n ou en ver­waar­loos­de kerkhof afkom. Hy lees die graf­skrif­te. Die eien­aar­dige, ou­derwetse Skotse uit­druk­kings op die graf­ste­ne boei hom. Hy kom op ’n plat graf­steen af wat met klim­op­­ranke half toegegroei is. Hy trek die ranke weg om die grafsteen se opskrif te lees. Hy skrik. Sy eie naam staan op die grafsteen, en hier­die Robert was feit­lik net so oud as wat hy nou is, toe hy dood is. Ro­bert was nie bygelowig nie, maar die voor­val ont­stel hom. Waar sou hy nou ge­wees het, as dit reg­tig sy graf was? Is hy gereed om te sterf? Jesus se gesprek met Nikodemus kom in sy ge­dagte. Je­sus het vir Nikodemus gesê, hy sal nooit in die he­melse ko­nink­ryk kom, as hy nie weer­ge­bo­re word nie. Toe Nikodemus vra hoe ’n mens weer­ge­­bore word, was Jesus se antwoord: “Wat uit die mens gebore is, is mens; en wat uit die Gees ge­bore is, is gees” (Joh.3:6). Robert raak so rus­teloos, dat hy en sy vrou hulle va­kan­sie kortknip.

Tuis soek Robbert God se redding, maar hy kan nie vrede in sy hart kry nie. Ra­de­loos en soekende na die weg van red­­ding, lees hy die By­bel. Hy lees Saggeus se ver­haal in Lukas 19. Je­sus se woorde tref hom: “Die Seun van die mens het immers gekom om te soek en te red wat verlore is” (Luk.19:10). Hy lees ook Ro­mei­­ne 5:8: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.” Dit bring Johannes 3:16 in sy gedagte: “God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, so­dat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê.”

Dit dring tot hom deur: Hy is verlo­re! Op grond van menslike beoordeling is hy nie godde­loos nie, inteen­deel, hy is goed en godsdienstig, maar op grond van God se oordeel is hy ’n sondaar en ver­lore. Die Heilige Gees het hom oortuig, en hy bely in gebed aan God: “Ek is ’n sondaar en ek is verlore, Here, ek vertrou in Jesus Christus, wat vir my sondes gesterf het, en ek glo u vergewe my en neem my aan.” Vrede kom in sy hart. Hy rus op God se belofte: “Daar is dus nou geen ver­oor­deling vir dié wat in Christus Jesus is nie. Die wet van die Gees wat aan jou in Christus Jesus die lewe gee, het jou vrygemaak van die wet van sonde en dood” (Rom.8:1,2).

In later jare het hy dikwels na sy ondervind­ing in die kerkhof verwys en dit as ’n geleentheid gebruik om te getuig en aan ander die weg van saligheid aan te dui.

“Here, vandag soek ek u redding.”

Manie May 23rd 2010 06:52 pm Algemeen No Comments yet

Comments are closed.