Archive for March, 2010

You are currently browsing the archives of Krag vir Vandag .

Donderdag 1 April – `n Kosbare Sleutel

DONDERDAG – ’N KOSBARE SLEUTEL

Lees 2 Petrus 1: 2 – 12 (Ou Vertaling)

“…Hy (het) ons die grootste en kosbare beloftes geskenk, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur…Want so sal ryklik aan julle verleen word die ingang in die ewige koninkryk van onse Here en Saligmaker, Jesus Christus” (4,11)

In John Bunyan se boek, Pilgrim’s Progress, ver­tel hy op storiegewys hoe ’n Christen se ge­loofslewe ver­loop. Die verskillende belewenisse van ontmoediging en be­moediging in die geeste­li­ke lewe, word in die boek as karakters en plekke geskilder. So is daar eerste Evan­gelis wat vir hom die weg na die hemel ver­duidelik, en dan manne wat hom probeer ont­moe­dig: Koppig, Plooibaar, Wê­­reldwys en ander. Dan kom manne weer op die to­neel wat hom vorentoe help: Welbe­hae, Gods­vrug, Wysheid, Liefde en ander. Hy beland bv. in die Poel van Wanhoop en later in Twy­felkasteel. Op ’n dag word die pad vir Pelgrim te steil. Hy klim oor die heining langs die Nouweg en beland op ’n lekker, sagte pad wat alte lekker gelyk loop. Hierdie nuwe paad­jie word egter al klammer en later modderig (’n gelowige ervaar dit so as hy begin afdwaal). Doringagtige en giftige plante groei oral en Pelgrim begin moeg word. Die son ver­dwyn en die lug word don­ker. Onder ’n akkerboom pro­beer hy skuil teen die reën wat begin uitsak. Dit blits en donder in die lug. Na­by die plek waar Pelgrim nou lê en slaap is Twyfel­kasteel, met die reus Wanhoop as bewon­er. Hy kom op Pelgrim af en smyt hom in Twyfel­kas­­teel se kelder. Pelgrim, wat nou die naam Christen dra, na hy by die kruis van sy swaar las ontslae geraak het en die nou weg gekies het, probeer sing, maar sy gemoed is so donker en swaar, hy kry nie reg om te sing nie. Reus Wan­hoop slaan en kasty hom sonder ge­nade. Elke dag word Christen swakker. In sy sel lê ’n tou, ’n mes en ’n bottel gif. Alles werktuie vir self­moord. Vir ’n oomblik oorweeg Christen om só ’n einde aan sy ellende te maak. Maar toe, een nag, na midder­nag, begin hy bid. Ek haal aan uit Bunyan se boek: “…a little before day, good Christian, as one half amazed brake out into this passionate speech: ‘What a fool am I, thus to lie in a stinking dungeon, when I may as well walk at liberty! I have a key in my bosom, called Promise, that will, I am sure, open any lock in Doubting Castle.’ It did. Using the key of God’s promises, Christian escaped, never again to fall into the clutches of Giant Despair of Doubting Castle.”

So kan ons wanhoop in ons Christenlewe ervaar. God voel ver van ons af. Ons voel swak en skul­dig. Al­les is donker. Dan ontsluit God se beloftes vir ons die deure van hierdie wrede gevangenis. “My siel kleef aan die stof; maak my lewend na u woord. My weë het ek vertel, en U het my verhoor; leer my u insettinge!” (Ps.119:25 Ou Vert.).

“Here, vandag glo ek U het my aangeneem en U ken my.”

Posted by Manie on Mar 31st 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Woensdag 31 Maart – Drie Woorde in Vergifnis

WOENSDAG – DRIE WOORDE IN VERGIFNIS

Lees Efesiërs 11-14

“In Hom het ons die verlossing deur sy bloed, die vergifnis van die misdade na die rykdom van sy genade, wat Hy oor­vloedig aan ons bewys het…” (7,8)

’n Vrou is deur iemand verontreg. Sy het ge­wei­er om vrede te maak. Uiteindelik gaan praat die do­mi­nee met haar. “Vergewe haar,” pleit die do­mi­nee. “Goed,” gee sy in. “Ek sal haar vergewe, maar ek sal nie vergeet nie.” Met groot meegevoel antwoord die dominee haar: “Is dit hoe jy wil hê God jou jóú sondes moet vergewe? Moet Hy dit áltyd nog onthou na Hy jou vergewe het?”

Gelukkig vergewe God in sy groot liefde en met sy groot genade ons ons sondes hééltemaal. Adri Wickens, wat ons blaad­jie druk, vertel my hoe die betekenis van vergifnis een oggend, in haar stilte­tyd, vir haar dui­de­lik geword het. Sy ­merk op dat drie woorde, in die woord vergifnis, gesien kan word. Dit is drie onsamehangende woorde, maar dit bring vergifnis se be­te­kenis helderder vir ons na vore: ver-gif-nis.

Wanneer God ons vergewe, neem hy ons son­de­skuld ver van ons af weg. “So ver as die ooste van die weste af is, so ver verwyder Hy ons oor­tredinge van ons af” (Ps.103:12). Dus: ver-gif-nis.

Gif verwoes lewe, so verwoes sonde ’n mens se gees­­te­like lewe. ’n Skuldige gewete vergif ’n mens se ge­loof en vre­de en liefde vir God. As mens ’n son­dige gevoel jeëns ’n ander koester, wraak of nyd of afguns, vergif dit ’n mens se geestelike ge­stel. Vergifnis neem hierdie gif uit ’n mens se lewe uit en ’n mens word gees­telik gesond. “Dit gaan goed met die mens…wie se sonde vergewe word. Toe ek oor my sonde geswyg het, het my liggaam uitgeteer…my krag het opgedroog…Toe het ek my sonde bely, my oortreding nie weggesteek nie…en U het my skuld vergewe…”” (Ps.32:1-5): Ver-gif-nis.

God dink nooit weer aan ons sondes nie. “Oor hulle on­ge­regtighede sal Ek genadig wees en aan hulle sondes nooit meer dink nie” (Heb.8:12). As Hy ons sondes vergewe, handel Hy dit finaal af. “U het al my sondes agter u rug gewerp” (Jes.38:17 Ou Vert.). ”Hy sal ons sonde tot niet maak. U sal al hulle son­des in die diepsee gooi” (Miga 7:18). Maar óns onthou ons sondes. Dit ver­skrik ons nie meer nie, inteendeel, met dankbaarheid ont­hou ons waarvan God ons gered het. So onthou Paulus sy sonde: “Hy het my krag gegee…al het ek Hom voorheen belaster, vervolg en beledig…God was genadig teenoor my…Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste” (1Tim.1:12-15). ’n Nis (ver-gif-nis), sê HAT-woor­deboek, is ’n uitholling in ’n muur om iets in te plaas. In ’n gedenkmuur word iemand se as in ’n nis geplaas. So onthou ons ook ons dwaasheid en skan­des en oortredings, soos ’n dooie liggaam se as wat in ’n nis geplaas is. Dit is daar, maar bedreig ons nie meer nie. Ons glo ons vergifnis.

“Here, vandag oordink ek opnuut u vergifnis.

Posted by Manie on Mar 30th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Dinsdag 30 Maart – Die Gerusstelling

DINSDAG – DIE GERUSSTELLING

Lees Filippense 4: 2 – 9

“Moet oor niks besorg wees nie…maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking met danksegging aan God bekend. En die vrede van God wat alle ver­stand te bowe gaan, sal oor julle harte en gedagtes die wag hou in Christus Jesus” (6,7).

In sy boek, How to Stop Worrying and Start Living, vertel Dale Carnegie van James Cash Penney se er­va­ring in ’n hospitaal. Hy het as gevolg van spanning en bekommernis daar beland. Hy was ’n eerlike, hardwer­ken­de man met ’n skoon en toegewyde lewe. Etlike Bap­­tiste pastors was in sy voorgeslag. In 1929, tydens die Depressie, het hy deur onverstandige beleggings in die moeilikheid beland. Hy het hom begin bekommer oor sy finansiële posisie en gou het slapeloosheid in­ge­tree. Hy het pynlike gordelroos ontwikkel en is hospitaal toe gestuur. Die pyn- en kalmeermiddels het hom nie help nie. Sy geestestoestand het agteruitgegaan. Hy beskryf sy toestand so: “I was broken nervously and phy­si­cally, filled with despair, unable to see even a ray of hope. I had nothing to live for. I felt I hadn’t a friend left in the world, that even my family turned against me.” Een nag het hy vaar­wel­brie­we aan sy vrou en seuns geskryf, want hy het gedink hy gaan sterf. Maar hy het bly leef en die volgende oggend hoor hy mense in die hospitaalkapel sing. Hy hoor die woorde dui­delik: “Be not dismayed whate’er betide, God will take care of you.” So gou en goed hy kon, is hy self kapel toe. Hy luister na die same­sang, die skrif­lesing en gebede. Hy skryf: “Sud­denly – something happened. I can’t explain it. I can only call it a miracle. I felt as if I had been in­stanly lifted out of the darkness of a dungeon into warm, brilliant sunlight.” Sy bekom­mernis het weggeval en ’n besef van die Here Je­sus se groot liefde en sorg vir hom het sy hart vervul. Sy bedruktheid was verby. Hy het daardie er­varing in die hospi­taal­kapel later beskryf as “the most dramatic and glorious twenty minutes of my life.”

In Lukas 11 nooi Jesus ons om met ons pro­ble­­me na Hom, as ons Vriend, toe te kom: “Vra, en vir julle sal gegee word. Soek, en julle sal kry. Klop, en vir julle sal oopgemaak word’” (Luk.11:9).

“Here, vandag bring ek ’n groot probeem na U toe.”

Posted by Manie on Mar 29th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Maandag 29 Maart – Die Belangrikste

MAANDAG DIE BELANGRIKSTE

Lees Markus 9: 33 – 37

“…hulle het langs die pad met mekaar gestry oor wie van hulle die belangrikste is” (34).

G.B.F.Hallock vertel van ’n groep Engelse toe­ris­te wat die huis, waarin Beethoven sy laaste jare deur­ge­bring het, besoek het. Die gids bring hulle in ‘n belang­ri­ke vertrek in die huis, die kamer waar Beethoven se kla­­vier bewaar word. Sag, eintlik eer­biedig, sê hy: “En hier is die meester se kla­vier.” ‘n Jong vrou druk van agter af vir haar ’n pad oop en gaan sit voor die klavier en speel, nog­al behendig, een van Beethoven se sona­tas. Sy hou op, kyk na die gids en sê: “Ek neem aan baie pianiste geniet dit om op hierdie kla­vier te speel?” “Wel, Juffrou,” sê die gids met ’n uitdruk­king­lose gesig, ”dit is seker so. Ignacy Paderew­ski was verlede somer met ’n groep van sy klavierstudente hier. Hulle wou hê hy moet op die klavier speel. Hy wou nie. Hy het gesê: ‘Ek kan­nie, want ek is dit nie werd om op die meester se klavier te speel nie.’” Hallcok maak die opmerking aan die einde van sy storie: “The greatest ex­pression of humility is simply to remain silent and let the applause go to the other person, the person of greatness.”

Min dinge word in mense juis so waardeer as op­­reg­te nederigheid. So ’n gesindheid is alleen moont­lik as ’n mens van ’n groter persoon bewus is. Dit is die ge­heim van die Christen se ne­de­rig­heid: ’n besef en be­wus­­syn van Christus Jesus se grootheid. Dit was die be­palende ge­sind­heid van Paulus: Jesus Christus se groot­heid. “Maar wat my betref…ek is met Christus gekruisig, en nou is dit nie meer ek wat lewe nie, maar Christus wat in my lewe…” (Gal.2:19,20).

Posted by Manie on Mar 29th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Saterdag 27 Maart – Padkos

SATERDAG – PADKOS

Uit die dagboek PADKOS, met verse uit die Lewende Bybel.

Here, U ondersoek my lewe en U weet alles van my af…U ken my gedagtes deur en deur (Ps.139). U lê ons sondes voor U en kyk daarna – ook dié wat in die geheim gedoen is (Ps.90:8). Die Here sê: Kom ons handel nou die saak af. Al is julle vol vlekke van die sonde, julle sal skoon word soos helderwit sneeu (Jes.1:18). Dit was as gevolg van ons misdade en ons skuld dat Hy deurboor is en met geweld dood gemaak is (Jes.53:5). Die Here is naby om my te help (Ps.118:7). Die Here is by my, ek is nie bang nie. Wat kan ’n mens aan my doen? (Ps.118:6). As iemand in My glo sal hy lewe al sou hy ook doodgaan (Joh.11:25). Dit is Ekself wat julle nuwe moed gee (Jes.51:12).

Posted by Manie on Mar 26th 2010 | Filed in Padkos | Comments Off

Vrydag 26 Maart – Die Kenner

VRYDAG – DIE KENNER

Lees Psalm 139

“Here, U sien dwarsdeur my, U ken my…U het my ge­vorm, my aanmekaargeweef in die skoot van my moe­der…Kyk of ek nie op die verkeerde pad is nie en lei my op die beproefde pad!” (2, 13, 24).

Billy Graham vertel in sy boek World Aflame van ‘n man wat met sy ou Ford langs ‘n onbeken­de roete op pad is. Die motor gee ‘n paar rukke, die enjin gaan dood en die motor staan. Wat nou gedoen? Hy weet nie veel van ‘n motor af nie, maar hy klim uit en maak die enjinkap oop. Hy peu­ter aan die drade, kyk vir iets wat dalk los is, kap hier, kap daar. Toe hoor hy ‘n motor aankom. Dit kom nader en hy sien dit is ‘n blink, nuwe Lin­coln. Die man is so gaaf om stil te hou. Hy klim uit en kom nader. “Wat skort?” vra hy. Die man sê, ”My ou Ford het net die gees gegee.” “Laat ek bie­­tjie kyk,””sê die vriendelike vreemdeling. Hy kyk, voel aan enjindele, trek aan die drade. “Het jy ‘n skroe­wedraaier?” vra hy. Met die skroewedraai­er maak hy ‘n verstelling aan een van die enjin se de­le, klim in die motor en die motor kom dadelik aan die gang. “Wonderlik,” roep die Ford­eienaar uit. “Jy kén ‘n Ford! Wie is jy?” en hy steek sy hand uit om te groet. Die man trek sy baadjie aan en glimlag: “Ek is Henry Ford. Ek behoort darem die motor wat ek self gemaak het te ken.”

Dit is ons groot voordeel in ons onderhande­linge met God oor ons lewe. Hy het ons gemaak. Hy ken ons. “Soos ‘n vader hom ontfem oor die kin­ders, so ontferm die HERE Hom oor dié wat Hom vrees. Want, Hy weet watter maaksel ons is, ge­dagtig dat ons stof is” (Ps.103:1,14 OU VERT.) Nog meer: in Jesus het God ‘n mens geword. Ek sê dit met eerbied, God het in eie lyf gevoel hoe dit is om in hierdie wêreld ‘n mens te wees. Jesus het hon­ger geword, dors geword, is uitgeskel, het moeg geword, is deur die duiwel versoek, Hy het fisies gely, Hy het geestelik gely. Daarom die groot ver­troosting in Hebreërs 4:15,16: “Die Hoë­pries­ter wat ons het , is nie Een wat geen me­de­lye met ons swakhede kan hê nie; Hy was immers in elke opsig net soos ons aan ver­soe­king onderwerp, maar Hy het nie gesondig nie. Kom ons gaan dan met vry­moedigheid na die ge­na­de­troon, sodat ons barm­hartigheid en genade ontvang en so op die regte tyd gered kan word.”
“Here, vandag kom ek vrymoedig by U redding vra.”

Posted by Manie on Mar 25th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Donderdag 25 Maart – Selfvernietiging

DONDERDAG – SELFVERNIETIGING

Lees ROMEINE 6 : 11 – 14 NUWE LEWENDE VERTALING

“Julle moenie langer toelaat dat sonde julle aardse lewe beheer nie; moenie toegee aan sy verleidelike begeertes nie (12).

Onder die titel, Sin’s Peril, deur Paul Harvey in die Leadership Journal van 1987, vertel hy hoe die Es­ki­mo’s wolwe doodmaak. Hulle neem ’n skerp, langlem mes en bedek dit met bloed. As die bloed gevries is, doop hulle die lem weer in bloed. Hulle herhaal die proses totdat die skerp lem met ’n dik laag bloed bedek is. Dan steek hulle die mes se hef stewig in die grond vas, sodat die bloedbe­dekte lem boontoe opsteek. ’n Wolf ruik die bloed en begerig en hongerig volg hy die bloedreuk, tot­dat hy by die bloedbedekte mes uitkom. Die wolf lek aan die bevrore bloed. Die smaak op sy tong maak hom vinniger lek. In Paul Harvey se eie woor­­de: “Feverlish now, harder and harder the wolf licks the blade in the arctic night. So great becomes his craving for blood that he does not notice the razor-sharp sting of the naked blade on his own tongue, nor does he realize that his insatiable thirst is being satisfied by his own blood. He just craves more and more until he drops dead in the snow. We are consumed, the Bible warns us, by our own lusts.”

Dit is ’n selfvernietigende weg om onbeheersd aan die luste van ons sondige natuur toe te gee. Ons het die inwonende Heilige Gees se krag in ons nodig om sonde se aanspraak op ons te weer­staan. Die beste tyd om teen sonde te stry, is om aan die begin van ’n versoeking ’n mens se toevlug tot die Here Jesus te neem en dit te bely. “’n Mens wil in jou hart graag teen die versoeking veg, maar die menslike geaardheid het nie die krag om dit te doen nie” (Mark.14:38 LEWENDE BYBEL). Jésus het dit vir sy dis­sipels in die tuin van Getsemané gesê. As Mens het ook Hy die krag van sonde geken, maar nooit daaraan toegegee nie. Hy, wat ons so goed ken, is vir ons ’n Hel­per in ons stryd teen versoeking en ook vir ons ’n Voorspraak by sy Vader. “En as een van ons sondig – ons het Jesus Christus, die regverdige, as ons voor­spraak by die Vader” (1 Joh.2:1). Dr. F. B. Meyer skryf in sy boek The Christ Life for Your Life dat dit Christus se doel is om ons van die krag van sonde te ver­los. “Abide in Jesus. Let the Holy Ghost in you keep you abiding in Jesus, so that when Satan comes to knock at your door, Jesus will go and open it, and as soon as the devil sees the face of Christ looking through the door, he wil turn tail…”.

“Here, vandag skuil ek by U teen die mag van sonde.”

Posted by Manie on Mar 24th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Woensdag 24 Maart – Ingeskryf in die Hart

WOENSDAG – INGESKRYF IN DIE HART

Lees 2 Korintiërs 3:1-6

“…julle (is) ’n brief van Christus…geskrywe, nie met ink nie maar met die Gees van die lewende God, …op die harte van mense” (3)

In Lahore, Indië, het Christene Nuwe Testa­men­te onder die mense van die stad versprei, ver­tel Good News. Hulle wou agter op elke Nuwe Testament wat hulle uitgee die woorde van Mat­teus 11:28 aanbring: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.” Hiervoor het hulle ’n rubberstempel nodig gehad, maar ’n stempel met daardie woorde op, was on­ver­krygbaar. Daar was net een raad: hulle moet so ’n stempel laat maak. Hulle het vir een van Lahore se stempelmakers, ’n Moslem, verduidelik wat hulle verlang en vir hom ’n Nuwe Testament ge­gee, sodat hy presies kon weet hoe om die stem­pel te maak. Hy was ’n bedrewe vakman en hulle was baie tevrede met die stempel wat hy na ’n paar dae vir hulle gebring het. Hy wou nie vergoeding vir sy werk neem nie. “Ek het die boek wat julle vir my gegee het gelees, want ek wou sien hoe die mooi woorde op die stempel by die boek inpas,” vertel hy. “Na ek die boek deurgelees het, en gesien het die woorde staan in daardie boek, het ek begin om die woorde in die rubber in te sny.” Met ’n breë glimlag vervolg hy: “Terwyl ek die woorde in die rubber insny, het God dit in my hart ingesny. Ek het na Jesus toe gekom, soos die boek sê, en nou weet ek ek is ook ’n Christen.”

Die woord van God word in ons Bybels met druk­kers­ink op papier geskryf. Ons lees dit en ver­staan die woorde met ons verstand. Maar iets meer gebeur. Terwyl ons sy gedrukte woord lees of daarna luister, skryf die Heilige Gees daardie boodskap in ons hart. Ons lees in Handelinge 16 hoe Paulus in Filippi aan ’n groep vroue die evan­gelie verkondig het. “Lidia, ’n purperver­koop­ster …het geluister; die Here het haar hart geopen om ag te gee op wat deur Paulus gesê is” (Hand.16:14). Ons kennis van die evangeliewoord is meer as net verstandsbegrip. Dit word innig deel van ons hart. “Ek sal my wette in die verstand gee, op hulle harte sal Ek dit skrywe. Ek sal hulle God wees en hulle sal my volk wees” (Heb.8:10). As ons God se woord lees en begryp, werk God in ons hart om dit in ons gestalte te gee.

“Here, vandag open ek my hart vir u inskrywing.”

Posted by Manie on Mar 24th 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Dinsdag 23 Maart – God se Handskrif teen die Muur

DINSDAG – GOD SE HANDSKRIF TEEN DIE MUUR

Lees Handeling 27: 18 – 28

“Daarom hou moed , manne; want ek glo God dat dit so sal wees soos aan my gesê is” (25).”

Jan Winebrenner skryf in sy boek, Steel in his Soul, oor Dick Hillis en sy gesin se ervaringe in Shen­kiu in Sji­na, ty­dens die Japannese inval. Ge­rug­te oor die na­de­rende Ja­pan­nesemag het groot span­ning in die dorp verwek. Juis toe tref ‘n blinde­derm­aanval Dick en moes hy op 15 Januarie 1941, in der haas, hospitaal toe, in ‘n ander dorp, ver­­voer word. Margaret en die kinders het ag­tergebly. Die Sjinese kolonel het kom sê die Japan­ne­se is naby en die dorp moet ontruim word. Margaret het behoorlik gebewe van vrees. Sy wis Johnny, 1½ jaar oud, en Margaret Anne slegs 2 maande oud, sou so ‘n vlugpoging nie oorleef nie. Sy het in haar huis aan­gebly. Die volgende oggend skeur sy die muurka­len­der se blad af en lees die nuwe dag se teks en oor­den­king: Psalm 56:4 – “Die dag as ek bang word, ver­trou ek net op U.” Die dorp het deur die dag leegge­loop en die volgende oggend voel Margaret al­­leen en ver­stote. Weer skeur sy die vorige dag se blad­sy van die muurkalender af en lees die nuwe teks, Psalm 9:10,11 – “Vir die mens wat in gevaar verkeer, is die He­re ‘n toe­vlug…want U, Here, laat dié wat na U vra nie in die steek nie.” Die volgende oggend word sy wak­ker met die klank van kanonvuur in haar ore. Haar groot be­kommernis is egter kos vir die kinders. Dié oggend is die muur­teks Genesis 50:21 – “Moenie bang wees nie. Ek sal sorg dat julle en julle kinders kos het.” Van nêrens af nie verskyn ‘n ou vrou by die deur met ‘n emmertjie stomende bokmelk in haar hande. ‘n Ruk­­kie later bring iemand anders vir haar ‘n man­djie eiers. Deur die dag word die oorlogklanke al harder. Daar­die nag slaap Margaret nie. Heelnag bid sy vir verlos­sing. Die volgende oggend skeur sy gister se kalender­blad af en die nuwe muurteks is Psalm 56:10 – “Die dag as ek na U roep om hulp val my vyande terug.” Deur die dag word die kanongebulder en geweervuur nóg har­der en weer kan Margaret nie gaan lê om te slaap nie. Die in­name van die dorp lyk onvermydelik. Weens uit­put­ting sluimer sy deur die nag in haar stoel in. Toe sy teen oggend wakker word, is dit doodstil. Dorpin­wo­ners begin terugkeer huis toe. Die Sjinese kolonel klop aan haar deur. Om een of ander rede het die Japanne­se te­rug­getrek, lig hy haar in. Niemand kan dit verstaan nie, maar die gevaar is verby. Margaret kyk na haar ka­len­der teen die muur en sy voel in haar hart die op­hef­fen­de blydskap van ‘n wete dat sy God se handskrif teen die muur gelees het en daardeur getroos is.

Die wete dat God betroubaar is, omdat die Hei­lige Gees dit in ons harte bevestig, en die ken­nis van sy beloftes, maak die Christen oorwin­nend in sy noodsituasies in hierdie wêreld: “Hy was ook ten volle daarvan oortuig dat God mag het om te doen wat Hy beloof het” (Rom.4:21).

“Here, vandag luister ek na u belofte en ek glo.”

Posted by Manie on Mar 22nd 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Maandag 22 Maart – Motivering

MAANDAG – MOTIVERING

Lees 1 Johannes 5:1-5

“Die liefde vir God bestaan dan daarin dat ons sy gebooie gehoorsaam. Sy gebooie is ook nie moeilik om te gehoorsaam nie…” (3,4).

In die Sunday School Superintendent word ’n verhaal vertel, moontlik denkbeeldig, maar dit illustreer hoe God se wet vervul moet word.

’n Vrou is deur omstandighede gedwing om te trou met ’n man wat sy nie liefgehad het nie. Hy was ’n streng, veeleisende persoon. Hy het haar gedwing om elke oggend vyfuur op te staan om sy ontbyt te kook en dit presies om sesuur aan hom te bedien. Sy moes hom volgens presiese, geskrewe reëls dien. Hy het haar lewe ongelukkig gemaak. Uiteindelik is hy dood. Na ’n paar jaar trou sy weer. Hierdie keer trou sy met ’n man wat sy liefhet en oor wie se liefde vir haar, sy versekerd was. Sy was nou ’n gelukkige en ontspanne vrou, sonder vrees en angs in haar man se teenwoor­digheid. Op ’n dag maak sy huisskoon en kom af op die lys van streng reëls wat haar vorige man vir haar uit­geskryf het en waarvolgens sy presies moes leef. Sy lees dit: “Staan vyfuur op. Bedien ontbyt presies om sesuur.” Aan en aan lees sy met beklemde hart. Toe maak sy ’n wonderlike ontdekking en sy lag spontaan. Sy vervul steeds elkeen van daardie reëls in haar nuwe huwelik, maar sy het dit nie agtergekom nie, omdat sy haar nuwe man liefhet.

Dit is die geheim van ’n gelukkige geestelike lewe: as ons God dien omdat ons Hom liefhet! In, onder andere, Psalm 19 en Psalm 119 praat Dawid uit sy groot liefde vir God, omdat die Gees van God, die Gees van die Messias, reeds in sy hart geheers het. Psalm 19:10-12: “Die eise van die Here vir sy diens is goed: dit staan altyd vas. Die bepalings van die Here is reg: elkeen van hulle regverdig. Hulle is kosbaarder as goud, selfs as baie goud, soeter as heuning, as druppels uit ’n heuningkoek. Die volgende tekse uit Psalm 119 haal ek uit die Lewende Bybel aan: “Die ware geluk lê by iemand wie se gedrag onbesproke is, omdat hy volgens die Here se maatstaf lewe (1).” “Met my hele hart wil ek U dien; laat my tog nie van u bevele afdwaal nie; leer my om te lewe soos U wil hê (10-12).” “U bevele maak my bly en ek het hulle lief. Omdat ek hulle liefhet, het ek eerbied vir hulle, en ek gee aandag aan u bepalings (47,48).”

“Here, vandag dien ek U uit liefde.”

Posted by Manie on Mar 21st 2010 | Filed in Algemeen | Comments Off

Next »